شرح حال

اينها را گفتم كه به اينجا برسم كه: برايم جالب بود  بدانم اولين پزشك زن در دنيا و نيز در ايران چه كسي بوده است .البته در ايران بالاخره نتوانستم بدانم ،چون اصولا بخشيدن هر نوع عنوان ، از جمله عنوان نخستين در مرز پرگهر ما متاثر از مسايل ديگري است كه واقعيت را تحت شعاع قرار مي دهد .(قبلا در يادداشتي بر سريال روزگار قريب به اين مسايل ديگر اشاره كردم ) .ولي در دنيا با گشتي در اينترنت و نيز نگاهي به كتاب تاريخ پزشكي مشخص شد.

تحصيل در رشته پزشكي از جمله شغلهايي است كه براي زنان تا نيمه دوم قرن نوزدهم ممنوع و دست نيافتني بوده است.اما نخستين بار يك زن آمريكايي به نام اليزابت بلك ول توانست مدرك دكتراي پزشكي را به دست آورد و به طبابت مشغول شود. اليزابت بلك ول سرگذشت غم انگيزي دارد.همين طور اولين پزشك زن آلماني. ياد آهنگ محمد نوري افتادم!

ما براي آنكه زنها دكتر شوند خون دلها خورده ايم!

پزشك و پرستار بر بالين بيمار مشغول هستند.پزشك در حال معاينه بيمار است.

پرستار: خانم دكتر ، بايد غسل كنم؟

پزشك : چي؟؟؟ يعني چي؟؟

پرستار: غسل میت ....به اون پسره دست زديم آخه

پزشك: آهان.همون كه الان

expire

شد؟

پرستار: آره

 روز داخلی دبستان(سالها پیش)

بازرس امور تربیتی: تشهد رو بخوون.

دانش آموز( سرش را به زیر انداخته):..........

معلم به س اشاره می کند. س دست بلند می کند. ارکان نماز را می گوید به ترتیب و عملا نماز می خواند .در نیت می گوید می خوانم چهار رکعت نماز ظهر قربه الی الله!  مامور می گوید چند نوع غسل داریم ؟ س شروع می کند به پاسخ دادن . مامور تربیتی می گوید ماشاءالله! از توی کیفش یک بسته مداد رنگی به س می دهد.بچه ها صلوات می فرستند.

مامور امور تربیتی راضی بیرون می رود.

معلم به س لبخند می زند.

س به مداد رنگی ها نگاه می کند.

روز داخلی بیمارستان (ادامه):

دکتر س: نه بابا ....غسل چیه؟! این کارا واسه آدمای عادیه!  (می خندد)

پرستار:لبخند می زند...

توي آخرين كشيك سومين مورد خرگزيدگي را ويزيت كردم.پيرمرد دهاتي بود كه همراه با چند مرد ديگر آمده بود . يك روسري كهنه و كثيف را دور ساعدش پيچيده بود.سرش را به زير انداخته با خجالت و شرم گفت خر گازش گرفته! روسري را كه باز كرد سطح خلفي و قدامي ساعدش هر دو زخم بود و خونريزي داشت. همراه با تورم و درد. از راديولوژي (يا به قول خودش عكاسي) كه برگشت توي گرافي اش شكستگي هم داشت.

و دیگر دختربچه هایی هستند که به تشویق والدین سنگدل وادار به روزه گرفتن شده اند و می آورندشان با حال نزار .و قرار است سلامتشان فدای ایمانی گردد که معلوم نیست آیا چند سال دیگر هم دوام می آورد یا نه!

نسخه هم که می نویسی بیمار روزه دار حتما تذکر می دهد که دارو  تی آی دی نباشد و روزانه  یکبار باشد یا بی آی دی .البته بی آی دی هم نمی شود نوشت چون فاصله زمانی دو خوردن بیشتر از 12 ساعت است.  از بیمار اصرار که آمپول بنویس  و قرص و شربت  ننویس .و البته من گوشم به این حرفها بدهکار نیست!

تازه باید نقش پیش نماز مسجد محل را هم بازی کنیم و به سوالات شرعی پزشکی مومنین جواب بدهیم که مثلا پنی سیلین روزه را باطل می کند یا دگزامتازون . با خوردن داروی ضداشتها روزه صحیح است یا خیر. سوزش ادرار چطور؟! 

و نکته جالب آن است که وقتی می گویم روزه نگیربه فلان دلیل برایت ضرر دارد. برق شادی و رضایت را در چشمانشان می بینم و لبخندی که چهره شان را روشن می کند!